Wat te doen bij urineverlies?

Elke derde tot vierde vrouw heeft in de loop van haar leven last van urineverlies of incontinentie. Hetzelfde geldt voor ongeveer één op de tien mannen. Zelfs kinderen kunnen...

Elke derde tot vierde vrouw heeft in de loop van haar leven last van urineverlies of incontinentie. Hetzelfde geldt voor ongeveer één op de tien mannen. Zelfs kinderen kunnen er last van hebben. In totaal zijn er in Duitsland waarschijnlijk zo’n 10 miljoen mensen die aan urine-incontinentie lijden.

Een van de grootste problemen bij urineverlies is dat er een taboe op rust en dat de getroffenen zich schamen om hulp te zoeken. Daarom duurt het vaak lang voordat ze de stap naar een behandeling zetten. Daarbij juist urineverlies kan heel goed worden behandeld, mits de behandeling in een vroeg stadium wordt gestart.

Een van de grootste problemen bij urineverlies is dat er een taboe op rust

Soorten urineverlies en hun symptomen

Het klinische beeld van urineverlies of de symptomen ervan kunnen zich op verschillende manieren uiten. De meest voorkomende zijn:

Stressincontinentie

Zoals de naam al aangeeft, gaat deze vorm van urineverlies – die vroeger ook wel stressincontinentie werd genoemd – gepaard met onvrijwillig urineverlies wanneer de blaas of de bekkenbodemspieren worden blootgesteld aan een plotselinge samentrekking, bijvoorbeeld door hoesten, niezen of lachen.

Ook tijdens het sporten kan inspanningsincontinentie zich voordoen. Mogelijke oorzaken zijn een beschadiging van het bandapparaat of het sluitmechanisme van de blaas, of een verzwakking van de bekkenbodemspieren.

Aandrangincontinentie

Ook hier geeft de term een indicatie van het soort urineverlies. Bij deze vorm ontstaat namelijk zonder enige waarschuwing of herkenbare oorzaak een drang om te plassen die niet kan worden onderdrukt. Vaak slagen de getroffenen er in dergelijke situaties niet in om op tijd het toilet te bereiken.

Drangincontinentie gaat vaak gepaard met de drang om ongewoon vaak te plassen. Drangincontinentie kan het gevolg zijn van een neurologische auto-immuunziekte zoals multiple sclerose (MS) of een neurodegeneratieve aandoening zoals de ziekte van Parkinson.

Vaker ligt er echter een prikkelbare blaas of overgevoeligheid van de blaas aan ten grondslag. Dit kan worden veroorzaakt door blaasstenen of een blaasontsteking. Soms kan er echter geen oorzaak voor een prikkelbare blaas worden vastgesteld.

Andere vormen van urineverlies

Het kan voorkomen dat de symptomen van urineverlies bij een vrouw kenmerken van zowel inspanningsincontinentie als drangincontinentie vertonen. In dat geval is er sprake van gemengde incontinentie, die minder vaak voorkomt bij mannen of jongere mensen. Andere vormen van urineverlies, zoals reflexincontinentie, overloopincontinentie of extraurethrale incontinentie, komen minder vaak voor.

Hildegards Tipp:

Nahrungsergänzungsmittel für eine normale Blasenfunktion mit Goldrute & Salbei
Rezeptur auf Basis von 800 Jahren Klosterwissen
Bitterkraft – der Pionier seit 1996 von 4.000 Heilpraktikern verwendet!
Beste Naturheilkunde: Bio & vegan

Urineverlies – de oorzaken kunnen verschillen bij vrouwen, mannen en kinderen

Vrouwen hebben heel vaak last van urineverlies. Dit wordt vaak veroorzaakt door hormonale veranderingen, waardoor de bekkenbodem en de sluitspier van de urinebuis verzwakken. Naast de menopauze kunnen ook een groter aantal zwangerschappen en bevallingen hierbij een rol spelen.

Als een man last krijgt van urineverlies, houdt dit vaak verband met een prostaatoperatie of een vergrote prostaat. Andere risicofactoren zijn zenuwaandoeningen, maar ook een beroerte, diabetes, obesitas en het gebruik van bepaalde medicijnen met een vochtafdrijvende of kalmerende werking.

Als kinderen last hebben van urineverlies, kan er sprake zijn van een stoornis in de werking van de blaas of de darmen. Ook psychische oorzaken zijn mogelijk, of gewoon ongunstige drinkgewoonten en een gebrek aan training om tijdig op de drang om te plassen te reageren.

Naar welke arts moet je je wenden bij urineverlies?

Het is belangrijk dat u bij de eerste tekenen van urineverlies een arts raadpleegt. Dan kan de incontinentie in ongeveer 80 % van de gevallen zodanig onder controle worden gehouden dat er geen of slechts minimale symptomen optreden. U kunt in eerste instantie gerust contact opnemen met uw huisarts, gynaecoloog of, als het om uw kind gaat, zijn of haar kinderarts. Mocht er behoefte zijn aan nader onderzoek, dan kan deze u doorverwijzen naar een uroloog of urogynecoloog.

Wat helpt bij urineverlies?

De behandeling van urineverlies begint met een conservatieve therapie, dat wil zeggen met zachte maatregelen waarbij het scalpel in de la blijft. Afhankelijk van het type en de oorzaak van de incontinentie kan het gaan om:

Bekkenbodemtraining

Bij urineverlies kunnen oefeningen zoals Kegel-oefeningen worden gedaan, die de bekkenbodemspieren en daarmee ook de urineblaas versterken. Deze kunnen worden aangevuld met elektrostimulatie- en biofeedbackprogramma’s.

Blaastraining

Het gaat hier om een trainingsprogramma waarbij vaste tijden voor het toiletbezoek worden vastgesteld. Aan deze tijden moet je je houden, zelfs als je geen drang hebt om te plassen.

Geneesmiddelen

De medicamenteuze behandeling wordt door de arts voorgeschreven indien daar aanleiding toe is. Deze behandeling kan dienen om een prikkelbare blaas te kalmeren, de bekkenbodemspieren te ontspannen, het plassen te vergemakkelijken of een eventuele blaasontsteking te behandelen.

Als de conservatieve behandeling geen bevredigend resultaat oplevert, bestaat de mogelijkheid van een operatieve ingreep, die meestal gepaard gaat met een kort verblijf in het ziekenhuis.

Wat kun je zelf doen tegen urineverlies?

Artsen moedigen mensen die risico lopen en mensen die er last van hebben aan om zich preventief, maar ook ter ondersteuning van de behandeling, met urineverlies bezig te houden. Daarbij staat de vraag centraal: wat kun je tegen urineverlies doen voordat het optreedt?

Preventieve bekkenbodemtraining kan hier inderdaad zeer nuttig zijn. Dit wordt vooral aanbevolen voor jonge moeders en bij een zwak bindweefsel. Daarnaast is het raadzaam om gezond, gevarieerd en vezelrijk te eten. Vermijd koolzuurhoudende dranken, pittig eten, cafeïne en alcohol. Probeer eventueel overgewicht te verminderen en zorg voor een matig bewegingsprogramma.

Er wordt aangeraden om aan nordic walking, fietsen en zwemmen te doen, maar ook aan yoga.

Mocht u al last hebben van urineverlies, dan kunt u de behandeling ondersteunen door – mits uw arts hiermee instemt – veel plat water, ongezoete vruchten- of kruidenthee en koolzuurvrije vruchtensapmixen met een hoog watergehalte te drinken.

Helpen huismiddeltjes ook bij urineverlies?

Misschien vraagt u zich nu af: wat helpt er nog meer tegen urineverlies? Zijn er misschien huismiddeltjes uit de natuurgeneeskunde tegen urineverlies?

Vaak worden kruiden zoals berendruif, brandnetel, guldenroede, citroenmelisse, sint-janskruid, salie, heermoes, duizendblad, smalle weegbree en alsem aangeraden. Als uw arts er geen bezwaar tegen heeft, kunt u hier kruidenthee van zetten, wat sowieso wordt aanbevolen.

Bovendien kunt u met uw arts overleggen over zaagpalmcapsules of -dragees en over cranberrysap.

Conclusie – wat helpt bij urineverlies?

Urineverlies komt heel vaak voor. Er is geen reden om er niet openlijk over te praten, in ieder geval tegenover uzelf en een arts die u vertrouwt. Als de vraag rijst wat u bij urineverlies kunt doen, kan het advies dus alleen maar zijn: ga zo snel mogelijk naar een arts.

Hij zal u uitleggen wat u kunt doen tegen uw urineverlies. Daarnaast kunt u de behandeling ondersteunen en daarbij, in overleg met uw arts, natuurlijk ook gebruikmaken van natuurlijke remedies.