Geneeskrachtige engelwortel: werking, gebruik en dosering

Als het koud en vochtig is, gedijt de medicinale engelwortel (Angelica archangelica) uitstekend. De tweejarige vaste plant, ook bekend als engelwortel en echte engelwortel, groeit in koele, gematigde tot subarctische streken. Het verspreidingsgebied strekt zich uit over het gehele noordelijk halfrond, van Noord- en Oost-Europa, via Siberië en de Himalaya, tot in Noord-Amerika.

Voedingsrijke, vochtige bodems, ook graag onder water, trekken de engelwortel aan – op vochtige weiden en in oevergebieden vestigt deze plant, die tot de familie van de schermbloemigen behoort, zich het liefst.

De Vikingen brachten de echte engelwortel als geneeskrachtige plant uit het hoge noorden naar Midden-Europa. De werking ervan is vooral gericht op problemen met de spijsverteringskanaal. De bittere smaak van de engelwortel stimuleert de aanmaak van maagzuur. Bovendien staat echte engelwortel bekend om haar krampstillende effecten bekend. De engelwortel wordt toegediend als Thee of Tinctuur voor uitwendig gebruik.

Omdat alle delen van de plant eetbaar zijn, werd echte engelwortel vroeger in de noordelijke breedtegraden als groente geteeld en gebruikt. Tegenwoordig wordt de plant vaak verwerkt in kruidenlikeuren en zijn de gekonfijte stengels een geliefd snoepje.

Echte engelwortel is rijk aan etherische oliën, die voornamelijk uit terpenen bestaan. Als belangrijkste werkzame stof werd 15-oxypentadecene-lacton dat voorkomt in de verse wortelstok en in de gedroogde wortels. Andere bestanddelen van de engelwortel zijn furanocumarinen zoals bergapten en archangelicine, coumarinen en flavonoïden.

Echte engelwortel is een kruidachtige, bladverliezende plant die tot drie meter hoog kan worden. Deze vaste plant, die al sinds de middeleeuwen als geneeskrachtige plant bekendstaat, bloeit tussen juni en augustus. De grote groen-witachtige bloemen stralen een karakteristieke zoete geur en trekken daarmee talrijke insecten aan. Echte engelwortel wordt vaak verward met andere schermbloemigen, zoals de giftige scheerling of de berenklauw.

De furanocumarinen van de echte engelwortel zorgen ervoor dat de huid lichtgevoeliger en kunnen huidreacties veroorzaken die vergelijkbaar zijn met zonnebrand. Daarom is het raadzaam om handschoenen te dragen bij het verzamelen van de plant. Na gebruik van de wortel is de De zon vermijden.

Volgens de legende zou een engel het geneesmiddel naar de aarde hebben gebracht toen deze in grote nood verkeerde. Zo werd echte engelwortel in vroegere tijden ook gebruikt als middel tegen de pest. Paracelsus beschouwde de engelwortel als een wondermiddel.