Geneeskrachtige planten: het belangrijkste in één oogopslag

Geneeskrachtige planten zijn cultuurgewassen die vanwege hun positieve eigenschappen voor geneeskundige doeleinden worden gebruikt. Vóór de ontwikkeling van de hedendaagse geneeskunde vormden ze een belangrijke basis van de volksgeneeskunde. Vandaag vindt haar Wordt vooral gebruikt in de geneeskrachtige plantenkunde. Bovendien is de werking van sommige geneeskrachtige planten inmiddels zo goed onderzocht dat ze ook als medisch werkzame stof in geneesmiddelen voorkomen.

De indeling van planten als geneeskrachtige planten is uitsluitend gebaseerd op hun functie. Om deze reden Tot deze groep behoren planten van verschillende botanische ordes.

 

De geneeskrachtige plantkunde maakt een onderscheid tussen geneeskrachtige planten en andere plantaardige grondstoffen, bestanddelen en werkzame stoffen:

Kruidengeneesmiddel: Plantendelen, ruw of bewerkt, waaruit geneesmiddelen worden vervaardigd

fytopharmacon: kant-en-klaar geneesmiddel op basis van geneeskrachtige planten

Fytogene werkzame stof: medicijnstof die uit plantaardige bestanddelen wordt gewonnen

geneeskrachtige plant: plant die voor medicinale doeleinden kan worden gebruikt

 

Zelfs uit de oudste gevonden menselijke bronnen blijkt duidelijk dat planten werden gebruikt vanwege hun positieve effect op de gezondheid en het welzijn. Daaruit blijkt zelfs dat er doelgericht geneeskrachtige planten werden gekweekt. Uit de de oudheid zijn de eerste indelingen van plantaardige toepassingen bekend. In de Middeleeuwen het gebruik en de teelt van geneeskrachtige planten concentreerden zich op Kloostertuinen. In haar werken over natuurkunde bracht de abdis Hildegard van Bingen talrijke planten en hun werking bij de behandeling van verschillende ziekten. Een belangrijke verdienste van haar was dat ze de Duitse namen van de betreffende planten gebruikte, waardoor haar inzichten tot op de dag van vandaag doorwerken.

 

In de volksgeneeskunde van Hildegard von Bingen werden geneeskrachtige planten gebruikt een belangrijke positie . In haar werken hield de universele geleerde, die tegenwoordig als heilige wordt beschouwd, zich bezig met zo’n 200 planten. Veel daarvan worden tegenwoordig waarvan de geneeskrachtige werking door studies als geneeskrachtige plant is bevestigd, andere zijn al verdwenen en weer andere zijn tegenwoordig niet meer eenduidig aan een naam te koppelen.

In haar Verhandelingen over geneeskrachtige kruiden wijst de abdis er al op dat juist bij het gebruik van geneeskrachtige kruiden voorzichtigheid geboden is. Want alleen in de de juiste dosis zouden de planten hun geneeskrachtige werking kunnen ontplooien.

Tot de belangrijkste geneeskrachtige planten die Hildegard von Bingen onderzocht, behoren onder andere de volgende:

Bertram, dat volgens Hildegard von Bingen helpt bij maag- en darmklachten en hartaandoeningen

Edelkastanje, die volgens de abdis een gunstige invloed had op alle inwendige aandoeningen van de mens

ijzerkruid, dat de heilige beschouwde als een goed middel tegen ontstekingen en slecht genezende wonden

Galangal, dat de natuurgeneeskundige aanraadde bij koorts, hoest en hart- en longproblemen