Spitswegerik: werking, gebruik en dosering

Het onopvallende spitsweegbree (Plantago lanceolata), ook wel geneeskrachtige weegbree, akkerkruid of schaaptong genoemd, behoort, zoals de naam al aangeeft, tot de weegbreefamilie. Oorspronkelijk kwam hij uitsluitend in Europa voor, maar inmiddels is deze onopvallende metgezel overal ter wereld te vinden.

Daar waar het warm en zonnig dan voelt hij zich op zijn gemak. Hij geeft de voorkeur aan diepe, over het algemeen droge grond. Over het algemeen is de smalle weegbree een makkelijke plant. U kunt hem in de zomer terugsnoeien om zo de groei van verse bladeren voor de oogst te stimuleren.

Een van zijn oude Noordse namen is Läkeblad, wat vertaald kan worden als ‘geneeskrachtig blad’ – en wijst op het gebruik ervan. Al in de oudheid zwoer de Griekse arts Dioscorides bij de werking van de puntige weegbree. Later vond het zijn weg naar onze kloostertuinen en wist het Hildegard van Bingen.

In de natuurgeneeskunde gebruiken we het als ondersteuning bij Hoest en ontstekingsprocessen in de mond- en keelholte een. Ook uiterlijk mag hij bij kleine wondjes en Huidontstekingen helpen, of het nu gaat om insectenbeten of neurodermitis.

De spitsweegbree is bovendien eetbaar. Wie graag een salade van wilde kruiden maakt, kan hier gerust zijn hart ophalen.

In het weegbree zitten Slijmstoffen en looistoffen, iridoïde glycosiden, kiezelzuur en saponine. Vooral de twee eerstgenoemde werkzame stoffen zijn van cruciaal belang.

De spitsweegbree is een onopvallend kruidje, die bij weinig voedingsstoffen slechts vijf centimeter hoog wordt, terwijl andere soorten juist meer dan een halve meter hoog schieten. De lange, smalle bladeren ontstaan dicht bij de grond in een losse rozet. Aan het bovenste uiteinde van de gegroefde, hoekige stengel verschijnen tussen mei en september bruinachtige bloemaren. Er steken meeldraden uit, en daarna komen er witte meelbuidels tevoorschijn.

Gebruik voor salades en soepen de eerste bladscheuten in het voorjaar. De spitsweegraat mag dan nog geen zaadjes hebben gevormd. Als u de bladeren wilt drogen, pluk ze dan tussen mei en september.

Overigens: de zaden van de spitswegerik heten „Duitse psylliumzaadjes“ en kunnen ook worden gedroogd en gebruikt. Ze hebben een vergelijkbaar effect als lijnzaad op de Spijsvertering uit.