Koriander: het belangrijkste in een oogopslag

De echte koriander (Coriandrum sativum) onderscheidt zich door zijn veelzijdig gebruik en is in de keuken een populaire kruidplant. Hoewel de kruidachtige plant verwildert, komt hij in het wild maar zelden voor. Koriander houdt het meest van zonnig en beschut tegen de wind op zijn locatie.

De exacte herkomst van de koriander is tot op heden niet eenduidig vastgesteld. Vermoedelijk liggen de oorsprongen van deze schermbloemige plant in de het Middellandse Zeegebied. Zijn huidige verspreidingsgebied strekt zich uit over Amerika, Noord-Afrika en Azië. Ook in Europa, waaronder Duitsland, wordt echte koriander geteeld.

Zijn kenmerkende smaak maakt koriander tot een populair keukenkruid, vooral Aziatische gerechten geeft het de bekende smaak. Vers is de plant een kwestie van smaak, waarover de meningen verdeeld zijn. Niet iedereen houdt namelijk van de karakteristieke smaak ervan. Gedroogd is het aroma aanzienlijk milder. Hetzelfde geldt voor de zaden van de plant.

Al sinds mensenheugenis gebruiken mensen echte koriander als geneeskrachtig kruid; hiervoor worden de gedroogde bladeren of vruchten gebruikt. Bekend zijn vooral zijn antibacteriële en ontstekingsremmende werking, evenals zijn positieve effecten op de spijsvertering. Het helpt hier zowel bij gebrek aan eetlust als bij winderigheid, een opgeblazen gevoel en diarree. Ook zou echte koriander in staat zijn om, Krampen verlichten.

Zijn werking als geneeskrachtige plant koriander komt tot zijn recht als Thee, extract of olie, waarvan de zaden, vruchten en bladeren kunnen worden verwerkt.

Echte koriander zit boordevol etherische oliën, waarbij de korianderolie dodecenal bevat – een stof waarvan de antibacteriële werking in verschillende onderzoeken is aangetoond. Antioxidanten, mineralen en vitamines vormen andere bestanddelen. Daarnaast bevatten de bladeren en zaden coumarines, fenolzuren en sterolen.

Echte koriander kan een hoogte bereiken van tot 80 centimeter. De jonge bladeren, die in het voorjaar uitlopen, zijn drielobbig en hebben een gekartelde rand. Qua vorm ze lijken sterk op bladpeterselie. Naarmate de planten groeien, worden ze steeds dunner en vertakken ze zich fijn. Vanaf juni groeien de witte tot roze bloemen in een dubbele bloemschermen, waaruit zich in de nazomer de zaden ontwikkelen.

De geur van koriander doet sterk denken aan de geuren van Wantsen, waardoor het kruid voor de Europese smaakpapillen soms als het vergt nogal wat wennen geldt. Sommige mensen omschrijven de smaak van koriander zelfs als zeepachtig. Achter deze indrukken schuilt echter waarschijnlijk een genetische oorzaak die in Europa aanzienlijk vaker voorkomt dan in Azië.