Mariadistel: werking, gebruik en dosering

De Mariadistel staat bij liefhebbers van natuurgeneeskunde bekend als Leverplant bekend. Deze naaste verwant van paardenbloemen en zonnebloemen ziet er met zijn paars-violette distelbloem niet alleen prachtig uit, maar kan in bepaalde gevallen zelfs je leven redden. 

 

De mariadistel (Silybum marianum) is een een soort uit de Carduoideae die al sinds de oudheid als geneeskrachtige plant wordt gebruikt. Volgens de legende zou er wat melk op een distel zijn gedruppeld toen de Heilige Maria haar kind borstvoeding gaf. Zo zou de plant aan haar naam zijn gekomen. Afhankelijk van de regio heeft de mariadistel ook de volgende benamingen:

• De kroon van Christus
• Heilanddistel
• Mariadistel
• donderdistel
• Fechdistel
• Mariadistel
• Stekelkruid

De mariadistel komt op grote schaal voor rondom de Middellandse Zee en in het Midden-Oosten. Hun verspreidingsgebied strekt zich uit tot tot in het zuiden van Rusland, Iran en na Midden-Europa. Ook op de Canarische Eilanden, de Azoren en op Madeira groeit deze plant. In Amerika en Zuid-Australië is hij ingeburgerd.

Op de vloer staat de tweejarige plant weinig eisen, zodat ze zich op droge, steenachtige ondergronden en zich prima thuis voelt op puinplaatsen en langs de weg.

De mariadistel is een naaste verwant van de paardenbloem en de zonnebloem. Daarom behoort hij tot de familie van de Composieten. Ze verspreidt haar zaden door de lucht, net als de paardenbloem.

 

Als geneesmiddel wordt de mariadistel gebruikt sinds de oudheid wordt gebruikt, maar tegenwoordig zijn haar heilzame eigenschappen voor de gezondheid bij ons minder bekend. Inmiddels zijn er echter talrijke producten op basis van mariadistel te koop.

Het belangrijkste toepassingsgebied is de De lever versterken. De positieve effecten op de lever werden in de 19e eeuw (her)ontdekt door de arts Johann Gottfried Rademacher.

De werkzame stoffen van de mariadistel zouden Voorkomen dat giftige stoffen de lever binnendringen. En zelfs als het orgaan al beschadigd is, zouden ze bijdragen aan het herstel ervan. Voordat u mariadistel koopt voor de behandeling van de lever, moet u echter zeker eerst overleggen met uw behandelende artsen. Het meest effectief blijken hier Kant-en-klare geneesmiddelen op basis van mariadistelextract, die bij de apotheek verkrijgbaar zijn.

Dit wordt grotendeels toegeschreven aan de Mengsel van werkzame stoffen: silymarine. Dit blijkt uit onderzoeken volgens de Het celmembraan van levercellen stabiliseren, waardoor toxines moeilijker in de levercellen kunnen doordringen. Bovendien kunnen belangrijke stoffen, zoals enzymen, minder goed naar buiten worden afgevoerd. Daarnaast bestaat het gegronde vermoeden dat silymarine het herstelvermogen van de lever bevordert. Er zijn bijvoorbeeld aanwijzingen dat leververvetting door mariadistelextracten langzamer zou kunnen verlopen. 

Houd er rekening mee dat thee in dit geval niet helpt, omdat de belangrijke bestanddelen niet of nauwelijks in water oplosbaar zijn. Daarom wordt het volgende aanbevolen: Kant-en-klare geneesmiddelen bij leverklachten, maar overleg in dat geval altijd eerst met een arts.

Bereid uit mariadistel Thee heeft daarentegen een effect heeft een gunstige werking bij spijsverteringsklachten . Een vol gevoel, brandend maagzuur en winderigheid worden op milde wijze verlicht.

Bij schimmelvergiftigingen In de reguliere geneeskunde wordt het kruid vaak als tegengif gebruikt. De groene knolamaniet is medeverantwoordelijk voor de meeste dodelijke gevallen van paddestoelvergiftiging. Deze paddestoel lijkt verdacht veel op gewone champignons, waardoor mensen de twee soorten regelmatig door elkaar halen. Als men een groene knolamaniet eet, vernietigen de giftige stoffen ervan de lever. Tegenwoordig worden bij mensen met een dergelijke paddestoelvergiftiging bepaalde mariadistel-extracten (silibinine) intraveneus toegediend om hun leven te redden. Ook bij leveraandoeningen zoals hepatitis of cirrose lijkt silymarine te kunnen helpen.

Vroeger diende de geneeskrachtige plant onder andere de Het verlichten van krampen en het stimuleren van de melkproductie. Hildegard van Bingen Mariadistel wordt voorgeschreven bij ontstekingen van het longvlies of het ribbenvlies.

 

De leverversterkende werking van de mariadistel vloeit voort uit de Mengsel van werkzame stoffen: silymarine dat uit de zaden van de plant wordt gewonnen. De bladeren worden in de natuurgeneeskunde niet gebruikt. Daarnaast bevat de distel Bitterstoffen, looistoffen en slijmstoffen.

In feite is Silymarine, een flavonoïdecomplex. Flavonoïden zijn secundaire plantstoffen die meestal bloemkleurstoffen zijn. Flavonoïden zijn bovendien polyfenolen en zijn afgeleid van de chemische basisstructuur van het flavan. Silymarine bestaat onder andere uit de volgende flavonoïden:

• Silybine A en B (silibininen)
• Silychristine
• Silydianine

De zaden van de mariadistel bestaan voor maximaal 3 % uit het flavonoïdecomplex silymarine. Ongeveer 30 % bestaat uit vet en nog eens 30 % uit eiwit. De flavonoïden worden vrij snel uitgescheiden, waardoor een regelmatige inname wordt aanbevolen. Bovendien is silymarine helaas nauwelijks oplosbaar in water, waardoor kant-en-klare preparaten met een hoge dosering de eerste keuze zijn.

 

Helaas zijn er talrijke minderwaardige en slechte preparaten met mariadistel in omloop, en daarom moet u goed weten waaraan u goede kwaliteit kunt herkennen. Belangrijk is een een flavonoïdencomplex (silymarine) met een zo hoog mogelijke dosering. Hier zijn Additieven zijn ongewenst en overbodig. Als u dus termen als magnesiumstearaat, talk, titaanoxide, lactose, kleurstoffen of vetten in de ingrediëntenlijst tegenkomt, kunt u het product beter niet gebruiken.

Er zijn inmiddels preparaten die, naast het capsulemateriaal (cellulose), uitsluitend extracten van mariadistel bevatten.

 

Helaas kunnen door zeer ernstige overdoseringen Bijwerkingen zoals hoofdpijn of een licht laxerende werking optreden. Ook kunnen Er kunnen interacties met andere geneesmiddelen optreden, omdat mariadistel invloed heeft op de lever, waar medicijnen worden afgebroken. Ook diabetespatiënten moeten voorzichtig zijn, aangezien mariadistel mogelijk een bloedsuikerverlagend effect heeft.

 

De hier voorgestelde Doseringsaanbevelingen zijn niet bindend. Raadpleeg voor gebruik een arts, die u op basis van uw individuele situatie advies kan geven.

Neem bij voorkeur meerdere keren per dag preparaten met het flavonoïdecomplex in om een zo evenwichtig mogelijk flavonoïdengehalte te behouden. Als u het slechts één keer per dag kunt innemen, doe dat dan ’s avonds. 

Als effectieve doseringen worden beschouwd dagelijkse inname van 200 - 400 mg silymarine. Let erop dat u geen preparaten met een te lage dosering koopt. Bij een zware belasting van de lever of bij leverschade wordt een dagelijkse dosis van maximaal 800 mg silymarine aanbevolen. Dit is bijvoorbeeld het geval bij leverschade als gevolg van drugsgebruik of bij levercirrose. Bij vergiftiging door de groene knolpaddestoel wordt silibinine geïnjecteerd, vanaf de eerste dag om de zes uur.

 

De stengel van de mariadistel kan tot 1,5 meter hoog worden, vertakt zich en draagt de glanzend groene bladeren met witte vlekjes, met doornen aan de uiteinden. Tijdens de bloeiperiode valt de plant op door haar paarse bloemen op. Hieruit ontstaan bruin gevlekte vruchten, in de volksmond: zaadjes. De witte strepen of vlekjes op de bladeren zouden de resten zijn van de moedermelk van de Heilige Maagd Maria.

 

Als u mariadistel in de tuin wilt planten voor eigen gebruik, moeten de zaden in de In het voorjaar, tussen maart en april, aangeplant. Als u geen kweekbak gebruikt of de zaden op de vensterbank laat ontkiemen, kunt u vanaf begin mei in de volle grond zaaien. Mariadistels die vanaf eind juli worden gezaaid, bloeien pas het volgende jaar. De afstand tussen de gezaaide zaden moet minimaal 40 cm bedragen. Mariadistels hoeven alleen bij extreme droogte water te krijgen.

De oogst vindt plaats in de vroege zomer, wanneer de distels nog hun haarachtige kransjes hebben en nog niet paars zijn geworden. Dan kunt u de zaden eruit kloppen en er bijvoorbeeld een heerlijke thee van zetten. Hiervoor vermaalt u de zaden gewoon met een vijzel en stamper, voordat u het poeder met kokend water overgiet.

 

Mariadistels behoren tot de Composieten . Bij bekende allergische reacties kunt u het gebruik daarom beter vermijden.

 

Ja, de mariadistel heeft de titel van de De titel „Geneeskrachtige plant van het jaar 2021” in Oostenrijk is met veel moeite binnengehaald. Sinds 2017 wordt elk jaar door het Herbal Medicinal Products Platform Austria een geneeskrachtige plant uitgeroepen tot ‘geneeskrachtige plant van het jaar’. De reden hiervoor was dat er in Oostenrijk veel mariadistel wordt geteeld en dat er steeds meer bewijs te vinden is voor de positieve effecten ervan.

Ja, dat kan. Het enige wat belangrijk is, is dat eerst de doornen van de bladeren te verwijderen. Natuurlijk kunt u de bladeren ook gekookt eten. Ook de knoppen van de mariadistel kunnen in de keuken worden gebruikt; qua smaak doen ze denken aan artisjokken.

In principe geldt dat u altijd eerst een arts moet raadplegen voordat u medicijnen gebruikt tijdens de zwangerschap en de borstvoedingsperiode. Er is onvoldoende onderzoek gedaan naar mariadistels om het gebruik ervan aan te bevelen. 

Mariadistels kunnen het effect van bloedsuikerverlagende medicijnen versterken. Ook kunnen Geneesmiddelen voor de behandeling van HIV-infecties kan worden beïnvloed door mariadistel. Het is dus raadzaam om voor gebruik een arts te raadplegen.

Er is geen hard bewijs dat mariadistel invloed heeft op het verloop van kanker. Er zijn weliswaar enkele studies waarin echter alleen eenvoudige celculturen werden onderzocht, geven aanleiding tot eerste hoop. Uit een onderzoek van dr. Agarwal en collega’s bleek bijvoorbeeld dat silymarine in eenvoudige celculturen invloed kan hebben op celsignalen die verband houden met kanker. [1]

Uit een ander onderzoek bij muizen bleek dat silymarine de vorming van uitzaaiingen en de groeicapaciteit van kankertumoren kon remmen.[2] Zoals gezegd zijn deze onderzoeken echter geenszins onomstotelijk bewijs en leveren ze slechts eerste aanwijzingen op.

Bronnen

[1] https://link.springer.com/article/10.1007/s10555-010-9237-0

[2] https://www.sciencedaily.com/releases/2015/04/150420144350.htm