Bos-engelwortel: het belangrijkste in één oogopslag

Voorkomen van bos-engelwortel

De bos-engelwortel (Angelica sylvestris) is een schermbloemige plant die voorkomt in Europa en dus ook in Duitsland inheems is. De plant heeft zich verspreid tot in Canada, Siberië en het noordwesten van China.

Je komt haar vooral tegen in de halfschaduw op vochtige en voedselrijke grond. Daarom houdt ze van ooibossen en vochtige bosgebieden, maar ze is ook te vinden langs oevers en op natte weiden. Op open plekken in het bos heb je de grootste kans om de bosengelwortel te vinden.

Werking van bos-engelwortel

In de volksgeneeskunde wordt de werking van de bosengelwortel zeer gewaardeerd. Zo zou deze zachte ondersteuning voor Maag en darmen door een goede spijsvertering te bevorderen. Hier wordt het graag gebruikt: bij een vol gevoel, winderigheid en lichte maag- en darmkrampen. Bovendien kunt u fijngesneden blaadjes van de bos-engelwortel als specerij gebruiken, bijvoorbeeld in kruidenzout, -olie en -azijn.

Bestanddelen van bosengelwortel

De bos-engelwortel behoort tot de kruiden die bitterstoffen bevat, en is daarmee erg waardevol voor ons. Ook in onze BitterKraft!-druppels vindt u engelwortel – ook wel bekend onder de alternatieve naam angelica. Bovendien onderscheidt bos-engelwortel zich door het gehalte aan etherische oliën, looistoffen en coumarinen uit.

Uiterlijk van bosengelwortel

De donkergroene plant is een vaste plant en wordt tussen de 50 en 150 centimeter hoog. Opvallend is de witte aanslag op de buisvormige stengel. De Basisbladen zijn ruw, hebben haartjes aan de onderkant en vertakken zich in twee tot drie deelblaadjes op. De aanhechting aan de stengel is sterk bolvormig. Ze kunnen tot 60 centimeter lang worden. De deelblaadjes zijn gezaagd.

De bloeiperiode loopt van juni tot september. Er ontstaan bloeiwijzen met dubbele bloemtrossen, die kleine witte of roze bloemen hebben. De bloemtrossen doen qua vorm denken aan uitgespreide paraplu’s.

Wetenswaardigheden over bos-engelwortel

Als de stengels zijn afgestorven, krijgen ze een nieuwe functie: insecten gebruiken ze als overwinteringsplaats om de kou te doorstaan.

Let op: De coumarinen die erin zitten, kunnen huidirritaties veroorzaken die lijken op die van de reuzenberenklauw.