Witte dovenetel: werking, gebruik en dosering

De Witte dovenetel is niet alleen erg in trek bij insecten: ook wij mensen maken al eeuwenlang gebruik van deze plant. Ze kan in de Natuurgeneeskunde kunnen worden gebruikt, net als in de keuken. Hun smaak, die een beetje aan champignons doet denken, is een verrijking voor elke keuken en tuin. Helemaal in tegenstelling tot de pijnlijke brandnetel.

 

De witte dovenetel is een lipbloemige plant die in heel Europa en Noord-Azië inheems is. Hij wordt beschouwd als een typische vertegenwoordiger van de Duitse flora. Door de mens geïntroduceerd, hield hij ook in Noord-Amerika en Nieuw-Zeeland Verhuizing.

Aangezien de plant een hoog stikstofgehalte in de bodem Als deze plant voorkomt, is dat een goede indicator voor een hoge stikstofconcentratie. Ze groeit bij voorkeur langs paden en weideranden, in sloten en bij heggen. Zelfs in de bergen, op bijna 2000 meter boven zeeniveau, gedijt de witte dovenetel uitstekend.

 

In de natuurgeneeskunde is de witte dovenetel met haar werking niet meer weg te denken. Zowel Hildegard von Bingen als Sebastian Kneipp hadden al veel waardering voor deze plant. Omdat ze, in tegenstelling tot de brandnetel, geen pijnlijke irritaties veroorzaakt, zijn haar jonge scheuten en bladeren met hun schimmelachtige smaak een heerlijke aanvulling op salade, spinazie en soep. Ook de wortels kunt u in de herfst gerust verwerken. De Bloemen smaken op hun beurt zoet en passen goed bij desserts.

De witte dovenetel is Onderdeel van de traditionele gynaecologie, maar kan ook een gunstige werking hebben op de luchtwegen en de maag-darmkanaal zijn. Om te profiteren van de weldadige werking van de witte dovenetel, kunt u deze niet alleen eten, maar er ook thee van zetten. Daarnaast is het geschikt als mondspoeling. Uitwendig helpt het in de vorm van afkookselkompressen op milde wijze bij huidzwellingen.

 

In de witte duivennetel wemelt het van:

• etherische oliën
• flavonglycosiden
• vrije aminozuren
• looistoffen
• Koolhydraten
• Saponinen
• Slijmstoffen

De overvloed aan waardevolle bestanddelen maakt de witte dovenetel zo populair. De etherische oliën bestaan uit aromatische terpenen, die vaak ook een gunstige invloed hebben op de menselijke gezondheid. De flavonglycosiden zijn plantaardige kleurstoffen, die als secundaire plantstoffen eveneens bepaalde werkingen zouden kunnen hebben. Looistoffen staan bekend als antinutriënten voor bacteriën.

 

De witte duivennetel wordt meestal gebruikt in de vorm van Theeën geplukt. Meestal gaan gebruikers hiervoor de natuur in en plukken ze verse takjes witte dovenetel. Het beste is om dovenetels in uw tuin te planten, zodat u volledige controle houdt over de kwaliteit. Als alternatief kunt u online een Kant-en-klare thee van duivennetel kopen.

Als alternatief zijn er hier en daar preparaten met witte dovenetel te koop. Als u dovenetel van zo hoog mogelijke kwaliteit wilt gebruiken, let dan op Capsules of dragees, waaraan geen onnodige vulstoffen zijn toegevoegd. Het product zou dus uitsluitend het materiaal van de capsulehuls en het plantenextract moeten bevatten. 

Raadpleeg uw arts of natuurgeneeskundige voor gedetailleerde instructies.

 

Op het eerste gezicht lijken brandnetels (Urtica dioica) en witte duivelsnetels (Lamium album) veel op elkaar. Maar dat is niet zo; ze behoren zelfs tot verschillende plantensoorten. Dit zijn de belangrijkste verschillen:

Uiterlijk: De brandnetel is een overblijvende plant met getande en tegenoverstaande bladeren, die bovendien brandharen hebben. Deze brandharen veroorzaken bij aanraking irritatie en jeuk. De witte dovenetel heeft hartvormige en tegenover elkaar staande bladeren, die geen brandharen hebben. 

Bloemen: De bloemen van de brandnetel zijn groen en onopvallend. De bloemen van de witte dovenetel zijn opvallend wit of lichtroze en staan vaak in trossen.

Gebruik: Beide planten worden gebruikt in de natuurgeneeskunde en in de keuken. In tegenstelling tot de brandnetel is de witte dovenetel echter ook een sierplant in veel tuinen.

Voorkomen: De brandnetel komt zeer wijdverspreid voor. Ook de witte dovenetel bedekt grote delen van de planeet, maar niet zo veel als de brandnetel.

 

Op het eerste gezicht lijkt de witte dovenetel op de alom bekende brandnetel – maar de beharing van hun bladeren veroorzaakt geen branderig gevoel. Strikt genomen is ze niet eens verwant aan de brandnetel, maar kreeg ze vanwege de uiterlijke gelijkenis, in ieder geval in het Duits, ook de naam ‘Nessel’. Ze wordt tussen de 20 en 70 centimeter hoog en heeft een vierkante stengel. Haar bladeren zijn diepgroen en opvallend getand. Tussen In april en oktober bloeit ze met witte bloemen en gele stuifmeelkorrels.

 

Zelf witte dovenetels planten is geen probleem, aangezien ze zich uitstekend thuis voelen in ons klimaat. Als u de witte dovenetel in uw tuin wilt zetten, kunt u het beste een stekje uit de omliggende natuur halen en dit in uw tuin planten. Als standplaats wordt een een licht beschaduwde tot halfschaduwrijke plek met vochtige grond. De witte dovenetel houdt helemaal niet van volle zon en hitte, maar is daarentegen dol op stikstofrijke grond. 

De witte duivennetel heeft een sterke neiging tot verspreiding en geeft hieraan uiting door zijn kruipende wortelstok . U moet de verspreiding ervan dus een halt toeroepen. De duivelsnetel leent zich uitstekend als bodembedekker onder heggen of gewoon als onderdeel van de kruidentuin.

 

De dovenetel heeft zich uitstekend aangepast aan schaduwrijke plekken: de haartjes op de bladeren zorgen er naar verluidt voor dat er ook bij weinig licht fotosynthese kan plaatsvinden.

De witte duivennetel is bovendien relatief zeer aromatisch, waarbij het honingaroma insecten zou moeten aantrekken. 

De symbolische betekenis van de witte duivennetel is eveneens zeer interessant. In talrijke samenlevingen en culturen staat de witte duivennetel symbool voor Zuiverheid, schoonheid en onschuld. 

 

De witte duivennetel komt voor in afkomstig uit Duitsland of Europa en strekt zich in oostelijke richting uit tot in de Himalaya. De mens heeft de witte dovenetel naar Noord-Amerika gebracht, waar ze zich nu steeds verder verspreidt. Haar oorspronkelijke verspreidingsgebied ligt echter ongeveer hier bij ons in Midden-Europa.

De witte duivelsnetel kan worden gebruikt als veelzijdig kruid worden gebruikt. Verse bladeren en jonge scheuten hebben een paddestoelachtige smaak die doet denken aan champignons. Licht gestoofd worden ze toegevoegd aan soepen of salades. De wortels kunnen in de herfst worden geoogst. Ze hebben een relatief milde smaak, maar zijn vooral gewild vanwege hun geneeskrachtige eigenschappen.

De bloemen worden graag gebruikt om desserts te garneren, vooral omdat ze een vrij milde smaak hebben. Vergeet niet om de witte dovenetels voor gebruik goed schoon te maken.

De witte duivennetel zal zich blijven verspreiden, tenzij u er een halt aan toebrengt. Wortelbarrières zijn een effectief middel om de kruipende wortelstok in toom te houden. Aangezien de plant zich vanzelf verspreidt, moeten er regelmatig delen van de plant worden verwijderd. De Mulchen Ook het behandelen van de omgeving van de witte dovenetels is heel nuttig, waarbij het aanbevelenswaardig is om concurrerende planten te planten.

De witte duivennetel heeft zich gespecialiseerd in het groeien op op schaduwrijke plekken zoveel mogelijk zonne-energie te kunnen opvangen. Zo zijn de bladeren behaard om het oppervlak te vergroten. De chloroplasten zijn zo verdeeld dat het licht dat op de bladeren valt zo efficiënt mogelijk wordt benut. In vergelijking met andere schaduwplanten heeft de dovenetel grote en brede bladeren om meer licht op te vangen.

Meestal is de witte dovenetel veilig om te eten, zolang er bijvoorbeeld geen dierlijke uitwerpselen of iets dergelijks aan de plantendelen vastzitten. Daardoor kan de dovenetel zelfs rauw worden gegeten. Het is belangrijk dat u de planten correct identificeert en bijvoorbeeld geen brandnetels rauw eet. Mocht u twijfelen over de betreffende plant, eet deze dan alstublieft niet. 

Als u thee van de witte duivennetel wilt zetten, kunt u naar keuze verse takjes, bladeren, bloemen of wortels gebruiken. Maak deze grondig schoon en verwarm vervolgens de gewenste hoeveelheid water. Per kopje thee moet ongeveer één theelepel van de fijngemalen bladeren worden gekookt. Giet het kokend hete water over de blaadjes en laat de thee maximaal 10 minuten trekken.

Geniet van de thee het liefst nog warm, eventueel met wat suiker of citroensap.