Peperkruid: werking, gebruik en dosering

Peperkruid (Lepidium latifolium) is een plantensoort die tot het geslacht van de tuinkers behoort.

Vanwege de nauwe verwantschap met de beter bekende tuinkers wordt de plant ook wel vaste kers genoemd, omdat ze meerjarig is. De Europese en Aziatische kusten, met name de noordwestkust van Europa, vormen het natuurlijke verspreidingsgebied van deze kruidachtige planten. Hier groeit het kruid graag op zoute zand- of kleigronden, zoals duinen. In het binnenland van Europa en Azië komt peperkruid minder vaak voor. Hier is het af en toe te vinden op weiden in de buurt van rivieren. Aan het begin van de 20e eeuw verspreidde het zich buiten het Euraziatische gebied naar Noord-Amerika.

Mosterdolieglycosiden, etherische oliën en bitterstoffen en lepidine vormen belangrijke bestanddelen van de peperkruid.

Hoewel peperkruid nogal onbekend is, het is uitermate geschikt voor gebruik in de keuken. De smaak lijkt op die van de verwante tuinkers, maar het kan wat pittiger zijn. Als jonge, vers geplukte blaadjes smaakt peperkruid lekker bij aardappelen, kwark- en eiergerechten en doet het ook goed in een salade. Oude bladeren kunnen als groente worden bereid en zelfs de wortelstok van peperkruid kan culinair worden gebruikt – in dit opzicht lijkt het kruid op mierikswortel.

In haar boeken schreef de kruidkundige Hildegard von Bingen in de middeleeuwen verschillende geneeskrachtige werkingen toe aan peperkruid. Zo gebruikte ze het bijvoorbeeld als belangrijk ingrediënt voor hun Bärwurz-kruidenmengsel. Tegenwoordig gaat men er echter van uit dat de heilige in haar beschrijvingen niet ‘peperkruid’ bedoelde, maar mogelijk verwees naar bonenkruid, dat in de volksmond vaak ‘peperkruid’ wordt genoemd. Welke plant Hildegard van Bingen maar daar in haar geschriften daadwerkelijk naar verwees, is tot op heden nog niet eenduidig opgehelderd.

Ondanks zijn verwantschap met andere kerssoorten vertoont peperkruid qua uiterlijk duidelijke verschillen met andere soorten. In tegenstelling tot andere kerssoorten Peperkruid is een vaste plant en is winterhard. De plant ontwikkelt bloeiwijzen die tot een meter hoog kunnen worden, maar die ondanks hun hoogte vrij onopvallend blijven. In de winter trekt het kruid zich terug in de grond en loopt het in het voorjaar op een andere plek weer uit.