Galangal: het belangrijkste in één oogopslag

De Galanga komt oorspronkelijk uit China, maar wordt tegenwoordig in heel Zuidoost-Azië en India geteeld. Als geneeskrachtige plant en specerij worden twee soorten galgant gebruikt: de kleine of Echte galangal (Alpinia officinarum), die in Azië bijna nog populairder is dan de verwante gemberknol. En die Grote galgant (Alpinia galanga), die ook bekend staat als Thaise gember wordt genoemd. Beide galgantsoorten behoren tot de Gemberachtigen en vertonen talrijke overeenkomsten met de Gember op.

 

Op culinair gebied is Galangal een ware traktatie voor de smaakpapillen en wordt gebruikt in talrijke Oost-Aziatische gerechten zoals Nasi Goreng als specerij er gewoon bij. Het wordt zowel als gemalen poeder als in de vorm van een verse knol gebruikt, waarbij zijn pittige smaak goed tot zijn recht komt.

De wortelstokken (verdikte wortels, vergelijkbaar met gember) van deze plant worden in landen in het Verre Oosten gebruikt als traditionele geneeskunde wordt gebruikt ter verlichting van maagpijn, ter versterking van de bloedsomloop, ter behandeling van verkoudheden en ter vermindering van zwellingen. [3]

 

Van Hildegard van Bingen wordt gezegd dat ze de Galanga ooit het ‘kruid van het leven’ noemde en daarmee verwees naar het gebruik ervan als geneeskrachtige plant suggereerde. Want in de Middeleeuwen waren de knol en haar Genezende werking bij de mensen in Europa welbekend. Hildegard von Bingen adviseerde galgant bij maag- en darmklachten, maar ook bij keelpijn. Tegenwoordig wordt Galangal wordt niet alleen gebruikt bij keelpijn. Bij verkoudheid zou het slijmoplossend en koortsverlagend werken. Hildegard von Bingen gebruikte galgant ook bij hartaandoeningen. [1]

 

De Galangal (Alpinia galanga) is echter ook in de moderne geneeskunde een belangrijke geneeskrachtige plant. Verschillende delen van de galgant worden gebruikt vanwege hun:

• antimycotische (schimmelremmende),
• antimicrobiële (bacterieremmende),
• ontstekingsremmende,
• antidiabetische,
• antioxiderende
• en nog vele andere eigenschappen. [2]

In feite blijkt Galangal-extracten in verschillende biotests, in vergelijking met standaardantioxidanten, als krachtige antioxidanten. [3] Dat betekent dat ze de schadelijke vrije radicalen, die verantwoordelijk worden gehouden voor verschillende verouderings- en ziekteprocessen, effectiever neutraliseren dan conventionele antioxidanten.

 

Van de bestanddelen is vooral de aanwezige etherische olie van belang, die bestaat uit flavonoïden, looistoffen en terpenen. In dit opzicht lijkt Galangal grotendeels vergelijkbaar met de verwante gember. Zo komen in de Galangal de waardevolle plantaardige stoffen die ook in de gemberknol zitten Gingerole en Galangole.

Maar ook talrijke andere werkzame stoffen zijn uit de plant geëxtraheerd, zoals 1,8-cineol, α-fenchylacetaat, β-farnesen, β-bisabolene, α-bergamoteen, β-pineen, β-sitosteroldiglucoside (AG-7) of hydroxycinnamaldehyde, om er maar een paar te noemen. [2,3]

Zo omschrijven de twee Indiase wetenschappers Anirban en Santanu in hun in 2018 verschenen overzichtsartikel over het „fytochemische en farmacologische potentieel” van de Galangal, dat de plant een „goudschat“ met een groot biologisch potentieel bevat, en komen tot de volgende conclusie [2]:

Alpinia galanga (Linn.) is een medisch belangrijke plant die tot de familie van de Zingiberaceae behoort.

Voornamelijk het wortelstokgedeelte van de plant wordt bij de behandeling van talrijke ziekten gebruikt vanwege zijn schimmelwerende, antitumorale, antimicrobiële, ontstekingsremmende, antidiabetische, antioxiderende (...) en vele andere eigenschappen.

Uit de plant zijn verschillende werkzame stoffen geëxtraheerd die bioactiviteit vertonen.

De isolatie en identificatie van de bioactieve sleutelmoleculen kan worden toegepast bij de behandeling (..) van verschillende ziekten.

 

Omdat Galangal Aangezien dit de doorbloeding van de slijmvliezen zou stimuleren, kunnen zwangere vrouwen beter afzien van deze scherpe knol.

 

Zoals hierboven al is beschreven, wijzen studies en onderzoeken erop dat galgant de volgende eigenschappen zou kunnen hebben:

• schimmelwerende
• bacterieremmend
• ontstekingsremmende
• antidiabetische
• antioxiderend
• en nog een paar

Vanwege deze eigenschappen werd de galgant in de Middeleeuwse remedies bij verkoudheid, koorts en maag- en darmklachten erg populair. Tegenwoordig raakt de knol steeds meer in de vergetelheid, omdat de westerse geneeskunde niet graag met plantaardige producten werkt. Als huismiddeltje gebruiken Duitsers de plant echter nog steeds graag bij Verkoudheden en buikpijn in de vorm van thee.

Online zijn er talrijke verkopers die galgantpreparaten aanbieden in topkwaliteit verkopen. Het bijzondere is dat er online meestal preparaten te vinden zijn met talrijke extracten en plantaardige stoffen. Hier wordt het galgant-extract gecombineerd met andere plantenextracten om de de beste eigenschappen in kaart brengen.
Naast webwinkels zijn er natuurlijk ook Apotheken, drogisterijen en natuurvoedingswinkels. Hier kunt u natuurlijk ook naar producten zoeken, maar helaas is het aanbod meestal beperkt.

Galangal lijkt qua uiterlijk sterk op gember. Beide vormen een soort knollen die qua kleur sterk op elkaar lijken. De knollen vormen de wortelstok van de plant; hierin worden de voedingsstoffen opgeslagen, vandaar dat de de hoge concentratie aan secundaire plantstoffen is te danken aan. De gelijkenis met gember is niet in de laatste plaats te danken aan het feit dat de Galangal, behorend tot de gemberfamilie hoort. Daarom kunt u in veel recepten verse gember of gemberpoeder direct vervangen door galgant.
Maar u proeft het verschil in ieder geval aan de smaak. Ook al lijken ze qua smaak sterk op elkaar, vinden de meesten dat galgant een subtieler aroma heeft. Galgant is kruidiger, pittiger en smaakt naar peper. Net als bij gember kunt u de verse knol gewoon in stukjes snijden en er een gezonde thee van zetten.

De knol wordt meestal gebruikt in Indiase of Aziatische gerechten. Als u originele en authentieke recepten gebruikt, zit er vaak al galgant in. In de Duitse aanpassingen van deze recepten wordt meestal alleen gember gebruikt. U kunt de gember hier volledig vervangen door galgant, of desgewenst slechts gedeeltelijk.
In kruidige gebakjes zoals peperkoek U kunt galgant ook in gebak verwerken. Om ervoor te zorgen dat de smaak uiteindelijk goed is, moet u erop letten dat u vanaf het begin een recept met galgant gebruikt.

Galangal wordt vaak in poedervorm verkocht; u hoeft er niets meer mee te doen dan ermee te kruiden. In capsules wordt galgant als voedingssupplement gebruikt; meestal kunt u dan één capsule per dag innemen.
Als u galgant ten volle wilt benutten, moet u letten op de verse knol toevoegen. Bij ziekte maken velen er thee van door de geschilde en in kleine stukjes gesneden knollen in kokend water te laten trekken. Als alternatief kunt u de stukjes ook aan gerechten toevoegen; meestal snijdt men ze zo groot dat men ze er daarna weer uit kan halen. Als u op galgant bijt, proeft u een zeer scherpe smaak, waar maar weinig mensen van genieten.
Ook hier zijn er weer enkele mensen die op de rauwe knol kauwen. Zij zijn van mening dat de scherpte de luchtwegen vrijmaakt.

1. Dubois J. (2012) Hildegard von Bingen. Het praktijkboek voor een gezond leven. Tandem Verlag, Potsdam.
2. Anirban C en Santanu P. (2018) Een overzicht van het fytochemische en farmacologische potentieel van Alpinia galangal. Pharmacognosy Journal. 10: 9–15. DOI:10.5530/pj.2018.1.2
3. Polat L et al. (2015) LC–MS/MS-analyse, antioxiderende en anticholinerge eigenschappen van de wortelstokken van galanga (Alpinia officinarum Hance). Industrial Crops and Products 74: 712–721. DOI: 10.1016/j.indcrop.2015.05.034